De aarde is rond. Die constatering heeft ons 250 jaar gekost om te omarmen. Onze wereld anno 2016 is multigelaagd: meerdimensionaal. We leven fysiek én online in verschillende communities en verschijningsvormen van onze Nieuwe Wereld. Die constatering rammen we er gewoon ff in een jaar of 20 erdoorheen. En dat is best pittig. Dat trekt niet iedereen. Was mijn overgrootoma nog bang voor de stofzuiger; soms beangstigt the internet of things mij wel wat.

Times are changing
Een nieuwe wereld, het nieuwe denken wordt wakker. Delen is het nieuwe hebben; en meer van dat soort oneliners. Met doelgroepen als de cultural creatives, millenials, digital natives en the new old. Nog even en de mens leeft 1000 jaar. Nog even en we koloniseren Mars. Het lastige van uitvinden is dat je dingen niet kunt on-uitvinden. Kernfusie is dan misschien handig geweest, maar de kernbom…. Voordat je het weet leef je 1000 jaar met alleen nog maar kleinkinderen zonder ADHD en met blauwe ogen en blond haar. Wil je dat?

Wat is er echt nieuw?
Soms lijkt het wel alsof alles en iedereen altijd online is. Daar kun je je aan ergeren, maar ehmm… er zit ook iets in de menselijke aard. In grotere groepen onbekenden worden we allemaal autist. Het is niet alsof men vroeger in een trein nou zo geanimeerd samen ging zitten theekransen. Ik hoor mensen van mijn leeftijd mopperen over tieners met rommelige kamers en een telefoonverslaving. Alsof onze eindeloze spelletjes Keen, Tetris en Kings Quest op de 386 niet netzo onzinnig waren. Ik zoek mij suf naar de cultural creatives en digital natives en verbaas mij over het jong consumptieve conservatisme onder mensen van circa 20 á 25 jaar. En ik schrik. Voor hen is de aarde namelijk gewoon alleen nog maar rond.

En dus? Hoe moet dat nou verder? Ik weet dat er tipping point is wat niet halverwege ligt. Een stuk of 10-100 duizend mensen die denken als Pipi Langkous en de vlechtjes worden serieus onderdeel van ons zijn. Dus ik wacht…