Een teleurgestelde politie-voorvrouwe Ellie Lust maakte gisteren bekend te vertrekken bij de Amsterdamse politie. De politieleiding vond haar tv-optredens en programma’s niet te combineren met het politiewerk. Ze moest kiezen: of een tv-carrière of een baan bij de politie. Ze koos voor het eerste. 

Ik vind het onbegrijpelijk; ze hadden goud in handen. De meeste bedrijven die ik ken doen een moord voor een influencer met zoveel landelijke bekendheid die ze bovendien nog 1 op 1 kunnen inzetten en aansturen. En natuurlijk moeten de mediaoptredens blijven passen bij het profiel van de organisatie en -vooral heel belangrijk- de woordvoerder in kwestie.  Zeg nou eerlijk wat is het verschil tussen een persoonlijk interview over in de Viva over je seksuele geaardheid en hoe dat samengaat op de werkvloer, een NPO-spelshow gefinancierd door belastinggeld waar je en passant over je werk kunt praten of een chaotisch interview aan tafel bij een talkshow waar je ook iets moet vinden van Hollands Got Talent. Is het niet een vreselijk grijs gebied waar je in terecht komt als je zegt dit mag wel en dat mag niet. 

De communicatieafdelingen (en met name de woordvoerders) gaan van de frontlinie bij alle contacten naar buiten naar zorgen dat over de linie de organisatie goed met de wereld kan communiceren. Wij kunnen en mogen niet meer alles controleren. We helpen onze organisatie in haar contacten naar buiten; online en offline, op elk kanaal. Menig communicatiestrategie tegenwoordig maakt maximaal gebruik van influencers, de medewerker als ambassadeur en het menselijke verhaal (de story) achter het bedrijf. En die ambassadeurs help je, die straf je niet af als ze succesvol zijn. 

Dat zou de politie ook kunnen helpen. Het is niet alsof het imago zo lekker loopt. Nog steeds worden hulpdiensten met grote regelmaat belemmerd in hun werkzaamheden en wordt het respect voor de hulpdiensten, zoals de politie, bij voortduring op de proef gesteld. Vanuit framing weten we dat je je verhaal wilt blijven vertellen vanuit je eigen kracht. Daarbij helpen tv-programma’s zoals Ellie op Patrouille, de Meldkamer en Opsporing verzocht.  Daarbij helpen succesvolle ambassadeurs. Want uiteindelijk praat ik liever met een mens dan met een organisatie. 

Een succesvolle ambassadeur is in deze tijden nooit een bedreiging, dit is een kans. 

Meer hierover lees je op adformatie, die mij ook interviewden over dit onderwerp.