De New York Times vergelijkt Rutte met Trump, de parkietjes van Cynthia kwamen om het leven door de pannen van AH (en niet erin) en Lee Towers is dankzij Lubach wereldberoemd…. Ondertussen worstelt de kwaliteitspers bijna hyperventilerend met de semantiek van het wel of niet jokken, alternatieve feiten en het factchecken van nepnieuws.

Dit was het nieuws van de afgelopen dagen in een notedop. Ik krijg er een komkommernieuwsgevoel van. En dat terwijl het niet eens vakantie is.

In de serie Kijken in de Ziel gaf vorig jaar een hele reeks hoofdredacteurs hun definitie van nieuws (zie het filmpje hier). En ze zeiden allemaal wat anders. Toch vind ik de nieuwsselectie per dag nog niet zo heel erg verschillend per medium; ik kom overal die geblondeerde koppen tegen en weet al lang niet meer wat ik waar heb gelezen. Best wel raar. Zelfs Wikipedia weet het niet. De uitleg van nieuws is zo lang dat je alles eronder kunt scharen (of niets).

Komend half jaar geef ik weer twee HBO-minors over pers & media. En dan moet ik toch wat. Daarbij leer ik mijn studenten tot nu toe altijd het CABABA-lijstje (conflict, actualiteit, belang van de lezer, afwijkend, beroemdheid en afstand). Waarbij ik ook meteen roep dat conflict vroeger onderaan stond en tegenwoordig bovenaan.

Misschien is het tijd om het aan te passen. Misschien is de beste definitie van nieuws wel dat het persoonlijk is. Zelfs voor een journalist. Misschien moet emotie wel bovenaan en begin ik voortaan met een trits smileys en komkommers. Want of we willen of niet; op dit moment spant de emotie de kroon. Misschien moet ik mijn zendingsdrang loslaten en mijn studenten het zelf laten verzinnen. Of jullie? Jullie nog een ingeving?